emeyen yuyudi

Ito ang Trip!

2007-02-22T01:41:00.000-08:00

"Nais kong magpaka-lasing.. dahil wala ka na... Nakatingin sa salamin at nag-iisa.. Nakatanim pa rin ang gumamelang binalik mo sa kin nung tayo'y naghiwalay.. Ito'y katulad ng damdamin kong kahit buhusan mo ng beer ayaw pang mamatay..."

Paminsan-minsan kelangan din nating makakita ng ibang view bukod sa computer monitor, mouse at keyboard para naman di tayo ma-intoxicate. Hindi pwedeng puro pagmumukha na lang ng mga katrabaho natin ang nakikita natin sa araw-araw na ginawa ng Diyos! Hehehe..

Ibuhos na ang beer sa aking lalamunan upang malunod na ang puso kong nahihirapan... Bawat patak anong sarap... Ano ba talagang mas gusto? Ang beer na ito o ang pag-ibig mo...

Shattered

2006-12-13T10:29:00.000-08:00

Dear Bali,

Not all stories end with happily ever after. I'm not okay. Often, I choose to pretend I'm happy just to temporarily ease the pain. I do understand na walang permanente sa mundo kaya lahat natatapos. Everything will eventually and certainly come to its end without us knowing when, and minsan pa nga without us knowing why... It's something I can't control but something I have to live up with..

Ngayon, kelangan kong makalimot not because I want to but because I have to. Reality bites at masakit. But I know there will always be a place and time where questions will be answered, words will be spoken, love will be expressed in solitude, and promises will be fulfilled... somewhere, somehow, someday. I know...

Pare, salamat. Salamat sa lahat... It's just too sad that things between us have to end up like this. And I feel sorry that it has to be this way. Just because my eyes don't tear doesn't mean my heart doesn't cry..

Naaalala mo pa yung sign na tinuro ko sa 'yo? Yung sign sa kamay meaning forever? Hindi nangangahulugan na kakalimutan natin yung taong naging mahalagang bahagi ng buhay natin kapag nagpaalam tayo sa kanya. It's the relationship, memories, and hope that we should let go. Kahit na matatapos tayo sa salitang paalam, hindi ka mawawala dito... dito sa puso ko. Hindi ko makakalimutan na minsan dumaan ka sa buhay ko.

Until then...

Andoks

Commercial Muna

2006-05-22T18:01:00.000-07:00

Ano kayang sasabihin ng nanay ko 'pag nakita nya to? Malamang gawing basahan nun ang mga damit ko 'pag ganito ang mga etiketa. (Inakups! Hehe.. Wag naman.)

Kwentong Biyahero: Ang Kumikitang Palusot

2006-05-08T11:43:00.000-07:00

Katulad daw ng pagkain ng fishball, hindi ka kabilang sa masang Pinoy kapag hindi mo alam ang ibig sabihin ng salitang "1, 2, 3".

May apat na dahilan kung bakit nagwa-one-two-three ang mga pasahero: una, wala talaga silang pambayad, pangalawa: trip lang nilang hindi magbayad, pangatlo: nakalimutan nilang magbayad, at pang-apat: kombinasyon ng alinman sa una, ikalawa, at ikatlo.

Katulad ng pangongodiko sa mga exams, mahirap din gawin ang pagwa-one-two-three. Kaya naman narito ang ilang mga tips para sa mga pasahero na nagbabalak makalibre sa pamasahe.

(Take note, applicable lang 'to sa mga PUJs and PUBs. Wag gagawin sa taxi o FX kung ayaw mong makalaboso.)

TIP #1: Syempre, pinakauna na ang walang kamatayang PAGKUKUNWARING TULOG. Kumita na 'to sa mga pelikula at hanggang ngayon, epektib pa din.

TIP #2: Kung sa isang Public Utility Jeepney (PUJ) sasakay, umupo sa pinakalikod ng driver, tapos lahat ng bayad ikaw ang mag-abot. 'Pag may nagpaabot ng bayad, sabihin ng malakas, "MANONG BAYAD PO O!" Sigurado lusot!

TIP #3: Kung sa mga Public Utily Bus (PUB) naman sasakay, maghanap ng lumang ticket at iipit ito sa iyong relo o singsing. Magkunyaring tulog 'pag lumapit si Mr. Kundoktor. Siguraduhin lang na makikita nya ang ticket na nakaipit.

TIP #4: Mabisang paraan din para makalibre ng pamasahe ang pakikipag-chikahan sa driver (o konduktor). Yun bang feeling close na agad kayo kahit hindi naman kayo magkakilala. (Note: Magandang topic ng usapan ang tungkol sa pagtaas ng presyo ng gasolina)

TIP #5: Para ulit sa PUB, pagkasakay na pagkasakay pa lang, pumunta agad sa unahan at sabihin ng malakas ang mga katagang, "MAGANDANG UMAGA PO SA INYONG LAHAT. AKO PO SI JUAN NA KASALUKUYANG EMPLEYADO NG KUMPANYANG ALPHA-ALPHA. KAMI PO AY KASALUKUYANG NAKA-WELGA SAPAGKAT BLAH BLAH BLAH..."

Pwede din ang mga katagang.. "AYON SA BIBLIYA, ANG MGA HINDI NAGBIBIGAY AYON SA KANYANG KALOOBAN AY MAPUPUNTA SA BLAH BLAH BLAH..."

Libre na sa pamasahe, magkaka-pera ka pa.

TIP #6: Maaari ding magkunwaring may kapansanan kung sa PUB sasakay. Kunwari di ka makapagsalita at makarinig. Ang alam mo lang sabihin ay, "Aht.. Aht.. Aht.." (Ingat lang sa pag-para)

TIP #7: Sa PUJ naman. Pagsakay ng jeep, ilabas agad ang iyong panyo at punasan ang sapatos ng lahat ng mga pasahero. Tapos umupo sa gitna. Dun ka lang hanggang dumating ka sa bababaan mo.

TIP #8: Habang nakapila yung jeep o bus na sasakyan mo, magtawag ng pasahero (BAYAN! BAYAN! AALIS NA! KABILAAN HO YAN! DALAWA SA KALIWA.. BLAH BLAH..) Tapos 'pag umandar yung sasakyan, sumabit ka na lang.

TIP #9: Magkunwaring lasing na lasing at wala na sa katinuan pa para bumunot ng wallet at magbayad.

TIP #10: At ang pinakahuli at pinaka-effective sa lahat, magkunwaring PULIS! Hahaha.. Kelangan pa bang i-memorize yan?!

Nang May Humawak sa Ano Ko...

2006-04-22T14:04:00.000-07:00

"Ay, putong malagkit!" Bulalas ko nang biglang may humawak sa ano ko. Pusang-gala, ni wala sa hinagap ko na mangyayari yun sa 'kin.

Here's how it happened mga kapatid. Dumaan ako sa National Bookstore last week (naks, hanep sa advertising. bayaran kaya nila ako? hehehe) para bumili ng mga supplies na gagamitin ko sa office (at syempre para mag-private reading na din) nang biglang may humawak sa ano ko. Alam nyo na, yung ano ko. Basta yun na yun, baka ma-sensor pa tayo dito.

Paker talaga. Definitely one of my most unforgettable experiences sa loob ng isang bookstore. Nanlamig ang buong katawan ko, pramis. Ganun pala kapag di mo expected na mangyayari yun. That speaks of the famous cliche "getting caught off guard." Para akong sanggol na hinawakan ng ano ng wala man lang kalaban-laban.

Curious kayo kung sinong guilty? Hindi ko din kilala actually. Basta isang gurlash (take note ha, totoong gurlash) at mukhang estudyante pa lang. Syempre, super sorry ang ineng habang super tawa naman yung mga kasama nya, and this is what made it even more humiliating, thinking nga na may mga nakakita. Akala nya daw kasi ako yung "bads" na kasama nya. Heller?! At ang sweet naman ng batian nila, hipuan ng ano.

I'm not mad. Really. I just felt that I was humiliated.. disgraced.. dishonored! Joke lang. Hehehe. Sabi ko na lang habang super sorry yung babae foul yun miss, below the belt ka. Hindi pwedeng hindi ako makakaganti. Isa pang joke 'to, 'wag kayong maniniwala. Hehe..

P.S.

I'm currently making a recommendation sa Congress na gawing krimen ang paghawak ng ano ng walang paalam. It's a clear case of trespassing and intrusion of privacy. lols..

McLaren Parades its MP4-21

2006-03-13T12:58:00.000-08:00

I was really amazed when I saw the MP4-21 of Team McLaren. Not only is this machine's design promising, the 'inside' rocks too. McLaren definitely deserves to win at least the constructors championships this season.

Though Kimi suffered an unexpected car failure during the Bahrain GP qualifying round, which caused him to take the last grid at the start of the race, he was still able to knock-off the last podium position after a grueling battle with Honda's Jensen Button.

I think MP4-21 and the Finn is a combination to watch for this year's F1 Grand Prix.

Pagkatapos ng Stopover

2006-02-28T16:50:00.000-08:00

I'm back, at last! Back as in capital B-A-C-K!

Natapos ng mas maaga sa inaasahan ang assignment ko kaya heto, balik blog na naman. Akala ko wala na akong dadatnan pa sa aking pagbabalik, pero nakakatuwa dahil taliwas sa inasahan ko, meron pang nagbantay dito (parang guwardiya sibil)... tenks melai.. *wink*

At para naman magkaroon ng kasaysayan ang entry na 'to, magkukwento na lang ako tungkol sa mga past happenings habang wala ako dito.

Narito ang ilang mahahalaga, di gaaanong mahalaga at walang kwentang bagay na nangyari simula noong January 2...

1. Nagkaroon kami ng x-mas party sa company. Super late ang celebration kasi kasabay na ng three kings. Pero sabi nga ng matatanda, huli man daw at magaling, masaya pa din. Bumaha ng hotdog.

2. Sa party din inannounce ang winner sa ginanap na departmental xmas decor competition. 3rd place kami. At dahil may prize naman, nag-food trip kami sa Kamayan.

3. Kasabay ng pagpasok ng bagong taon ay ang pagpasok din ng aming bagong manager. Okay ang bago naming boss. Galante at full of sense of humor.

4. January 13, Friday, 7:20 in the morning - Aksidenteng nabaril ng isa naming guwardiya sa kumpanya ang sarili gamit ang kanyang shotgun. Noon ako nakakita ng utak na tao na nahulog sa semento.

5. Sa loob ng limang araw at anim na oras, nalaman ko kung paano gamitin ang ulead,
photoshop, pagemaker, illustrator, at imageready.

6. Nagulat ako minsan pag-uwi sa bahay kasi may dumating na package. Hulaan nyo kung kanino galing. Ang laman, Formula 1 stuffs! Cool! (Neng, ano yung thank you sa salitang aleman?)

7. Millions of Filipinos watched how Pacquiao knocked out the pride of Mexico, Erik Morales. Isa ako sa mga nagtatatalon sa tagumpay ni Pacman.

8. Ako ang taong kahit nagmamadali palagi e madalas pa ding late. Nabigyan ako ng love letter ng aming employee administrator dahil sa lumalalang tardiness. Too bad. *sigh*

9. Kobe Bryant of the LA Lakers scored an NBA record 81 points in a game against the Toronto Raptors.

10. Habang naglalakad pauwi sa bahay, nakapulot ako ng isang pagong na keychain. Wala lang, gusto ko lang ikwento.

11. Okay yung latest book ni Bob Ong. Nakarelate ako sa mga nakasulat. Kaya lang hanggang ngayon di ko ma-gets kung anong kinalaman ng stainless longanisa sa kwento. Masarap kaya yun?

12. Last Feb 3, I went to Araneta to watch MYMP's concert. Kasama ko si Carmie, a former officemate. Masaya kasi nag-guest yung mga vocalists ng Mojofly, Freestyle, 6 Cycle Mind, Sugarfree, at si Barbie. At mas masaya pa ulit kasi nakita ko sa Carmie. Yehey!

13. 71 people died sa Ultra stampede. Matapos ang ilang araw, nagkaron ng landslide sa Leyte na bumura ng isang barangay sa mapa. Madami ang nasawi. Madami ang nakidalamhati. Isa na ako doon.

14. Thousands of my files also died nang masira ang registry ng computer na ginagamit ko sa office. The good thing is may pagka-boyscout ako (kahit na palaging late) at nakapag-backup few hours bago matuluyan ang PC ko.

15. Dahil mag-isa na lang ako sa section namin, mag-isa na lang din akong nagfa-facilitate ng mga company trainings. Nakakapagod pero masaya naman. Lalo na nung nabasa ko yung isang remark ng participant sa evaluation, "Magaling si Sir. Hindi nakakaantok magturo. May sense of humor. Mabait at mahusay magpaliwanag."

I'll take the compliment, except sa "mabait." Hehe.. :p

16. Katulad ng mga nakaraang valentines, loveless na naman. Pero okay pa rin kasi ganun din naman mga friendships ko e. Nyahaha! (LOLS)

17. Bumisita ang RAW superstars sa Pinas. Gusto ko sanang manood pero may kamahalan ang ticket. Sana ipalabas sa TV.

18. Papalapit na ang sportsfest namin sa company. Frustrated basketball player ako kaya gusto kong makisali (pampagulo lang).

19. Tulad ng dati, pagkatapos ng matagal na pagpindot-pindot sa keyboard, heto at may isinilang na naman na spam sa blogspot.

20. Super thank you sa mga bumisita habang wala ako dito. Maraming Salamat!!

Pagkatapos ng stopover, ano na ang kasunod? May bago ba? Meron pa bang dapat abangan?

Ang totoo, dehins ko din alam kung saan pupunta 'tong site na 'to. Pero hanggang may oras ako, hanggang nag-eenjoy ako, at habang may isang taong walang magawa sa buhay na patuloy na bumabalik-balik dito... magpapatuloy ang adbentyur sa istrike.

Welcome home, ipob! *wink*

Labing-Isang Paraan Para Maging Effective Ngayong 2006

2006-01-02T15:04:00.000-08:00

And came 2006, panibagong taon, at para sa mga katulad ko na nakawala na sa ilalim ng saya ng mga guro, panibagong environment.

Lethargic ang buhay may trabaho. Nakakapagod, minsan nakakasawa, at madalas nakakairita (lalo na kung puro suwangit ang mga kasama mo).

Narito ang ilang mga working tips para sa mga may trabaho na, naghahanap ng trabaho, hindi makahanap ng trabaho, at walang balak magtrabaho.

Una, bawasan ang softdrinks. Nakasasama ito sa kalusugan, lalung-lalo na sa mga taong dumaranas ng stress. Imbes na softdrinks, mag-tomato juice ka na lang, rich pa sa lycopene.

Ikalawa, bawasan ang OT. Mahirap ang buhay ngayon kaya maawa naman kayo sa employer ninyo. Huwag ng i-OT ang hindi naman dapat i-OT.

Ikatlo, dapat smiling face palagi. Mas masarap ang ngumiti kesa sumimangot. Pero syempre, 'wag kang ngiti ng ngiti kung kani-kanino lang. Baka sa Mandaluyong ka damputin.

Ikaapat, kung ikaw ay nauutot, huwag mo itong pigilin maliban kung madaming tao sa paligid mo. Masama din sa kalusugan ang pagpipigil ng utot. Ayon pa rin sa mga pag-aaral, bumabagal mag-isip ang mga taong gumagawa nito.

Ikalima, 'wag kakalimutang mag-agahan. Totoo yung commercial sa TV na bumabaho ang hininga ng mga taong hindi nagbe-breakfast.

Ikaanim, tandaan na hindi sa lahat ng oras kinakailangan ay palagi kang punctual.

Ikapito, bawasan ang panonood, pakikinig, at pagbabasa ng balita. Lalung-lalo na kung ang paksa ay pulitika.

Ikawalo, ugaliing maligo bago pumasok sa trabaho.

Ikasiyam, uminom ng walong basong tubig araw-araw, matulog ng maaga, at huwag magpalipas ng gutom.

Ikasampu, bawasan ang pag-inom ng alak at paninigarilyo.

Ikalabing-isa, bawasan din ang pakikipag-sex, mapalalake sa babae, lalake sa lalake, o babae sa babae man.

Ikalabin-dalawa, huwag oo lang ng oo sa mga boss. Dapat paminsan-minsan bigyan mo sila ng isang "tiger-look" kapag wala ng ginawa kundi mag-utos na lang ng mag-utos.

"Labing-Isang Paraan Para Maging Effective Ngayong 2006" ang pamagat ng kathang ito pero sa hindi inaasahang pangyayari e naging labin-dalawa. Kaya naman may pagkakataon ka na magtanggal ng isang tip na sa tingin mo ay hindi mo kinakailangan ngayong taon.

Anong tatanggalin mo? Maging wise sa pagpili.

Nawa'y maging maganda ang 2006 para sa ating lahat!

Kwentong Biyahero: Ang Sequel sa Isa pang Sequel

2005-12-21T10:45:00.000-08:00

(pagkainip sa biyahe sanhi ng hindi pag-usad ng jeep na aking sinasakyan kaya nailuwal ang kathang ito)

1. Karamihan sa mga pasaherong nakakasabay ko sa jeep, walang manners. Hindi man lang makuhang mag-thank you 'pag nagpapaabot ng bayad. Wala siguro silang GMRC na subject nung elementary.

2. May mga pasahero din na ang samang makatingin. Yung parang nanghuhubad. At sa maniwala kayo't sa hindi, mga babae ang karamihan sa kanila.

3. Mas mabilis makatulog ang mga lalake kesa sa mga babae sa jeep. Ewan ko kung bakit. Bakit nga ba?

4. Meron akong nakasabay na lasing sa jeep nung isang araw. Ampotah, sa sobrang kalasingan e humiga na sa upuan. Ginawa pa 'kong dantayan.

5. Sabi ng kuya ko, 'wag daw akong matakaw sa babae. Baka dumating daw kasi ang panahon na magsawa ako sa babae at lalake naman ang hanapin ko. Mas natawa ako sa salitang ginamit nya - matakaw. Masyado kasing balahurang pakinggan (lol).

6. Nakakita ka na ba ng pasahero sa jeep na nangungalangot in public? Meron talagang mga tao na abnormal at garapalan kung mag-withdraw ng kayaman sa kaibuturan ng kanilang mga ilong. Tapos biglang ipapahid sa handrail.

Hindi naman kasalanan ang mangulangot, syempre. Walang batas na nagbabawal na mangulangot sa loob ng isang PUV. Pero potah! Konsiderasyon naman!

7. Speaking of kulangot, mai-share ko lang ang isang text message na natanggap ko nung isang araw. (pasintabi po sa mga kumakain)

Anong sabi ng SIPON sa KULANGOT? "Manigas ka dyan!"

E, ng UTOT sa TAE? "Mauna na 'ko sa 'yo ha?"

E, ng TAE sa TAE? "Tang-ina, walang TULAKAN. Pila-pila lang!"

8. At napag-uusapan na lang din naman ang tae, anong kamay nga ba ang gigamit na panghugas ng pwet ng mga kaliwete: kanan o kaliwa?

9. Teka, bakit napunta sa ganitong usapan ang topic sa entry na 'to?

10. Last week, late akong nakalabas ng office para mag-lunch kaya naman pagdating ko sa canteen, super haba na ng pila. Meron akong nakitang kakilala sa may unahan kaya nilapitan ko at chinika-chika ko ng konti tapos biglang singit.

Mabilis talaga ang karma. Natapunan ako ng isang order na monggo at beef steak nang di sinasadyang matabig ko yung tray nung nasa counter na ako. Badtrip. Buong araw akong hinabol ng langaw.

11. Pinangarap ko din na maging first ever Pinoy F1 driver. Pero guts lang ang meron ako, yung skill ewan.

12. Nami-miss ko na din ang dating supervisor ko. Isang buwan na din nang siya'y mag-resign. Mas gusto yata ng suburban lifestyle kaya yun, lumipat na sa Mindoro. Ang siste ngayon, naiwan akong mag-isa sa Training. Nakakaluha sa sobrang hirap ng trabaho, lalo pa't parating na ang 2006.

13. Ayoko sa mga taong drawing.

14. Gusto kong matutong gumamit ng wordpress at macromedia flash. Kaya lang wala namang gustong magturo sa 'kin. Kawawa naman ako. Buti pa yung mga elepante sa zoo, may mga instructor. (ikumpara daw ba ang sarili sa mga elepante.. lols)

15. Hindi ko inakala na masaya din palang mag-blog. Nakokornihan ako noon, pero ngayon kasama na ako sa mga kinakokornihan ko. Dami ko na din "nakilala" dito. Dami na din ng namula sa mga entries ko. Wa' ako pake, basta nag-eenjoy ako.

16. Salamat nga pala kina Neng, Melai, at Wendy. Salamat sa walang sawa ninyong pagbisita dito. Hiling ko'y makita ko kayo ng personal at makahuntahan. (O, ayan ha? Special mention kayo.. Wehehe...:)

17. Matatagpuan mo dito ang panlabing-pitong entry.

18. Dito naman ang panlabing-walo.

19. Ito na marahil ang pinakahuling entry ko ngayong 2005. Kaya naman nais ko na kayong batiin ng Maligayang Pasko at 'wag kalimutan ang regalo ko! Ooh ooh, 'wag na 'wag..

20. Hindi lahat ng entries kinakailangang may sense at kinapupulutan ng aral. Nyahaha! LOLS..

Kwentong Jeepney: A Sequel to Kwentong Singkwenta Sentimos

2005-12-14T17:02:00.000-08:00

Bahagi na ng pang-araw-araw na buhay ko ang makipagsiksikan sa jeep. Umaga't gabi, ganito ko sinisimulan at tinatapos ang araw ko. Minsan nakakatuwa, pero madalas minamalas.

Eksaktong P7.50 palagi ang bayad ko. Eksakto dahil nadala na 'ko sa nangyari sa 'kin na nai-share ko nga sa Kwentong Singkwenta Sentimos. Pagkabayad, tingin-tingin sa mga co-pasaheros looking for magandang chikabebs. 'Pag wala, diretso tulog. Pero kalimitan, meron.

Sa jeep ako nakatagpo ng iba't-ibang klase ng babae - may maganda, may chaka, may mestisa, may mestisa pero chaka pa din, may hindi kagandahan pero hanep ang appeal, may jologs, may mabango, meron ding may anghit, may maliit na boobs, may katamtamang boobs, may malaking boobs, at may boobs na pwedeng mapagkamalang pakwan sa sobrang laki.

Pero hindi naman nauubos ang lahat ng oras ko sa byahe sa pagtingin lang sa mga boobs, este sa mga babae. Madami din akong natutunan na mas makabuluhan.

Nalaman ko na hindi normal ang araw 'pag walang traffic. Bakit? Dahil tuwing Mahal na Araw lang nawawalan ng traffic sa Maynila. Nalaman ko din na mas ma-traffic magbiyahe ng alas-otso ng umaga kesa alas-syete ng umaga. At higit sa lahat, nalaman ko na pwede ka rin palang matuluan ng kung ano sa jeep.

Nung isang gabi, pauwi na ako galing office, may nakatabi akong MAGANDANG binibini. Super beautiful at take note, mabango pa, amoy baby cologne. Pero dahil sa normal ang biyahe (ibig sabihin sobrang traffic), hindi ko napigilan ang aking mga mata na mapapikit.

After ilang minuto, nang halos nasa rurok na ako ng pagkahimbing ay naramdaman ko na biglang may sumandig sa aking balikat. Tinatamad kong iminulat ang aking mga mata at nakita ang katabi kong ubod ng ganda - nakasandig sa akin.

Naiinis ako kapag may antukin na nakikisandal sa balikat ng may balikat, lalo na kung sa balikat ko. Pero dahil sa gwapa naman yung chikabebs, hinayaan ko na. Balik tulog uli ako, dedma lang.

Ngorkk.. ngorrk..

...nang may kung anong naramdaman ako na animo'y mainit na likido na tumutulo sa aking braso. Nang tingnan ko... Paksyet! Laway pala! Naglaway yung babaeng katabi ko. Pusang gala! Dinamay pa ako.

"Miss, yung laway mo, tumulo sa 'kin."

Tawanan ang mga pasahero. Pero yung babae dedma lang. Aba! Hindi man lang pinunasan yung laway nya sa braso ko, o kahit nag-sorry man lang.

Pusang gala talaga! Buti na lang may dala akong tissue noon. Ganon pala ang amoy ng laway ng babaeng amoy baby cologne, amoy datu puti. Naman! Bumaba ako sa jeep na sobrang sama ng loob dahil sa ka-badtripan...

Kalimitan, ganito ang buhay ko bilang isang pasahero. Minsan nakakabagot, minsan parang adbentyur, pero madalas, katulad nga ng sinabi ko, minamalas. Ayos pa rin naman kahit papano. Hangga't may trabaho, walang sawa akong magiging pasahero.

[para sa mga babaeng amoy baby cologne na sana'y hindi mapikon dito, sa mga jeepney passengers, at sa mga antukin sa biyahe]

Absolution of the Dead Fly

2005-11-30T16:20:00.000-08:00

O God, our Father, we humbly beseech Thee for the soul of Thy poor servant, which Thou hast this day commanded to depart of this world that Thou deliver it not into the hands of the enemy, nor forget it unto the end; but command it to be received by Thy holy angels, and conducted into paradise, its true country; that, as in Thee it hath hoped and believed, it may not suffer the pains of hell, but may take possession of eternal joys...

Let us all pray for this poor soul.

You Know You're a Freakin' Blog Addict IF...

2005-11-16T11:45:00.000-08:00

1. You wake up at 3 a.m. to go to the bathroom and stop to check your blog on the way back to bed.
2. You name your pets Blogger, Blogdrive, and Blogcity.
3. So do your CP profiles.
4. You signed out at your blog host and get this awful empty feeling, like you just pulled the plug on a loved one.
5. You start introducing yourself as 'John at Blogspot dot com.'
6. All of your friends have an @ at their names.
7. Your dog has its own blog.
8. So does your hamster.
9. You check your blog. It indicates no new comments and shoutbox message. So you check it again.
10. Your phone bill comes to your doorstep in a box.
11. You don't know what gender three of your closest friends are, because they have neutral nicknames and you never bothered to ask.
12. You tell the jeepney driver that you're droppin'at 'http://istrike.blogspot.com.'
13. You start tilting your head sideways to smile.
14. Your opening line every time you meet new people is: "So, what's your blog address?"
15. One of your best friends is Alex, and you've never met him.
16. When you read a magazine, you have an irresistible urge to click on the underlined passages.
17. You move into a new house and check where the telephone line is. And you immediately connect your modem.
18. You hate blogs with disabled right click command because you can't view their sources.
19. You log on Yahoo or Google and the first thing you type is "free blog templates."
20. You start writing absurd and stupid things on your blog (for the sake of having an entry) even knowing that nobody would ever be bothered reading them.